รีวิวหนัง เรื่อง Pet Sematary กลับจากป่าช้า

ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นหนังแนวสยองขวัญ เป็นเรื่องราวของ ดร.ลูอิส ครีด ซึ่งย้ายบ้านจากบอสตันมาอยู่ในชนบทแถบรัฐเมน พร้อมกับเรเชล ภรรยาของเขา และลูกสองคน เขาค้นพบสถานที่ฝังศพลึกลับ ซึ่งอยู่ลึกเข้าไปในป่าใกล้บ้านใหม่ของครอบครัว เมื่อเกิดโศกนาฏกรรม ลูอิสจึงไปหา จั๊ด แครนดัล เพื่อนบ้านซึ่งดูไม่ปกติของเขา นำไปสู่ปฏิกิริยาลูกโซ่สุดอันตราย ซึ่งปลดปล่อยความชั่วร้ายที่มาพร้อมกับผลที่ตามมาสุดสะพรึง หนังเรื่องนี้ เป็นหนังที่เน้นความสยองขวัญแบบค่อยๆเพิ่มระดับ จะไม่หลอกๆ แต่จะสร้างบรรยากาศให้ดูน่าสยองของผืนดินอาถรรพ์ในหลายรูปแบบ บรรยากาศของหนังน่าตื่นเต้นมาก แต่ละตอนดูไม่น่าไว้ใจเหมือนจะมีอะไรโผล่ออกมาอยู่ตลอดเวลา หนังจะมีฉากสยองเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งน่าสนใจมาก แต่ละฉากจะใช้เสียงมาประกอบเพื่อเป็นตัวเร้าให้น่ากลัว เช่นเสียงคลานบนพื้นไม้ของผีพี่สาวเรเชล และในตัวแมวผีกับเด็กผีทำเอาสะเสี่ยวหลังมากๆ ชอบฉากจบของภาคนี้มากที่เน้นว่าพื้นที่นี้มีอาถรรพ์รุนแรง ส่งผลกระทบให้ครอบครัวเห็นวิญญาณหลอนโดยตรง จนทำให้จิตสั่นไหวจนไม่ปกติ และกลายเป็นเรื่องร้ายๆ ตามติดกันมา หนังเรื่องนี้จะเหมาะกับคนที่ชอบหนังแนวสยองขวัญ เป็นหนังเรื่องหนึ่งที่มีเนื้อเรื่องแปลกใหม่กว่าในยุคปัจจุบัน ที่กลายเป็นผีแนวคอนเจอริ่งไปซะหมด (แนวผีปีศาจโบราณ) ถ้าชอบความแตกต่าง ชอบเนื้อเรื่องแนวของสตีเฟนคิง ก็ตีตั๋วดูได้เลยครับ ไม่ดีเว่อร์ แต่ก็ไม่ผิดหวังสักทีเดียวในแนวสยองขวัญสั่นประสาท ที่เกลื่อนตลาดอยู่ทุกวันนี้ ภาพพื้นหนังของหนังดูน่ากลัวดี

รีวิวหนัง เรื่อง ออนซอนเด

เป็นหนังประเภทโรแมนติกคอมเมดี้ ที่นำเสนอชีวิตสไตล์ไทยบ้านอีสาน ที่สามหนุ่มอีสานบ้านทุ่งวัยแตกพันธุ์ที่กำลังมองหาแม่พันธุ์ทีดีสำหรับชีวิตคู่ ซึ่งสามหนุ่มต่างก็มองหาหญิงสาวซึ่งก็มีอยู่แล้วแต่ด้วยว่าอาจจะมีอุปสรรค์บางอย่างที่ทำให้ต้องสู้กับอะไรหลายๆอย่างเพื่อให้ได้มาซึ่งแม่พันธุ์ที่ดีตามต้องการ เป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นในชีวิตประจำวันในความเป็นไทบ้านออกมา ทั้งเรื่องราวการใช้ชีวิต การปรับตัวให้เข้ายุคสมัย จนไปถึงเรื่องราวความรักสามเศร้า รักต่างชนชั้น ใช้เทคนิคการเล่าเรื่องที่ธรรมดาจนไม่ค่อยน่าสนใจ บางจุดก็ยืดเยื้อเกินไป การแสดงของหลายๆ ตัวละครที่แข็งทื่อพล็อตของเรื่องเบาเกินไป โฟกัสแค่เรื่องของการจีบสาว ของต่ง (เบิ้ล ประทุมราช) รวย (ก้อง ห่วย ไร่) และเดียว (เรียว เชฟแดนปลาแดก) แต่หลายตอนที่พอจะสร้างเสียงหัวเราะและความสนุกได้ มุขตลกส่วนมากก็เกิดจากความซุ่มซ่ามของตัวละครที่ต้องเจ็บตัว  แต่ก็สร้างความฮาได้ เช่นฉากที่ รวยต้องดูดเท้าของต่ง ถูกเตะผ่าหมากเข้าไข่ กระโดดคร่อมจักรยานที่ไม่มีอาน ซึ่งเป็นมุขที่แสดงความเจ็บแต่เป็นมุขตลกที่สร้างความฮาให้กับผู้ชมได้  และมีฉากที่เป็นส่วนน้อยที่เป็นการสนทนาแบบอีสาน โดยส่วนตัวเเล้วเราเป็นคนอีสานเลยเข้าใจมุขในหนังได้ดีช่วยให้หนังดูสนุกขึ้น เเต่ถ้าคนภาคอื่นอาจจะเข้าใจมุขช้า อาจรู้สึกขาดช่วงขาดตอนก็ได้ สำหรับคนที่ไม่ค่อยซีเรียสกับการดูหนังเท่าไหร่ก็ไปดูได้แบบเพลินๆ แบบไม่คาดหวังอะไรจากหนังมาก